Ένα γένος μια ιστορία

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΦΩΤΙΟΥ μας ενημερώνει

"Ένα γένος μια ιστορία,οι απόγονοι Καραθεοδωρή στον τόπο τους" είναι ο τίτλος της εκδήλωσης που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 18 Απριλίου στη Νέα Βύσσα.

Πιο αναλυτικά το πρόγραμμα έχει ως εξής:

09.00 Θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νέας Βύσσας.

10.30 Αποκαλυπτήρια προτομής του Γενάρχη της οικογένειας Καραθεοδωρή, Ιατρού και Λόγιου Θ. Καραθεοδωρή.

11.30 Κτήμα δεξιώσεων principal
-χαιρετισμοί επισήμων

-Αναγόρευση των απογόνων Καραθεοδωρή σε επίτιμους δημότες του Δήμου Βύσσας.

-Οικογένεια Καραθεοδωρή το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον, από τον λέκτορα του Δ.Π.Θ. Φάνη Μαλκίδη.

-Η ζωή και το έργο του Ιατρού και Λόγιου Στέφανου Καραθεοδωρή(1789-1867) από τον καθηγητή και απόγονό του, Παύλο Πηλαβάκη.

-Η θεωρία των somas, από τον κοσμήτορα τησ Σχολής Επιστημών αγωγής του Δ.Π.Θ. Θωμά Βουγιουκλή.

-Η ζωή και το έργο του μεγάλου μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή από το μαθηματικό συγγραφέα, Ευάγγελο Σπανδάγο.

-Μουσείο Φυσικών επιστημών και τεχνολογίας και Κων/νος Καραθεοδωρή, από τον Λέκτορα του τμήματος Φυσικής του πανεπιστημίου Αθηνών, Χρυσολέοντα Συμεωνίδη.

-Απονομή τιμητικής πλακέτας στον δύο φορές βραβευμένο απο την Ακαδημία Αθηνών μαθηματικό συγγραφέα Ευάγγελο Σπανδάγο, για τη μεγάλη συμβολή του στην προβολή της ζωής και του έργου του Κ. Καραθεοδωρή.

-Απονομή τιμητικής πλακέτας στον εκδότη του περιοδικού "ΒΟΡΕΑΣ" Σταύρο Παπαθανάκη για την ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας και την ουσιαστική στήριξή του στις προσπάθειες για την ίδρυση Μουσείου στη Νέα Βύσσα.

H κατάσταση τους ξέφυγε

Δεν μπορούν πλέον να σηκώσουν το βάρος διακυβέρνησης της χώρας.

Καμιά άλλη κυβέρνηση στην πρόσφατη ιστορία μας δεν κατάφερε να απογοητεύσει τόσους πολλούς, τόσο πολύ και τόσο σύντομα.

Ο …μεγάλος κωπηλάτης και οι υπουργοί του δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος διακυβέρνησης της χώρας. Αυτό το έχουν καταλάβει πλέον όλοι.

Αυτά που βιώνουμε τις τελευταίες μέρες είναι η πιο τρανή απόδειξη της αποτυχίας του κ. Παπανδρέου.

Επέβαλε βίαια και ληστρικά μέτρα, που δε θα τολμούσε να πάρει καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Ο Τρισέ, μας έδωσε ανάσα μέχρι το τέλος του 2011. Η Ε.Ε. συμφώνησε σ’ ένα μηχανισμό στήριξης.

Όταν έχουν γίνει όλα αυτά και οι αγορές συνεχίζουν να στοιχηματίζουν στη χρεοκοπία μας, αυτό σημαίνει ότι έχουν πειστεί ότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου είναι ανίκανη να διαχειριστεί την κρίση.
Καιρός να πειστούμε και εμείς!

«…ούτε ήξεραν τι γίνονταν τριγύρω»

Ο κ. Παπανδρέου, αφού επί διετία κατασυκοφαντούσε τη χώρα στο εξωτερικό, έλεγε όχι σε κάθε δυσάρεστο μέτρο, υιοθετούσε κάθε διεκδίκηση, διακήρυττε ότι «λεφτά υπάρχουν» κατάφερε να «πείσει» τον ελληνικό λαό – τον «πάντα ευκολόπιστο και πάντα προδομένο» – ότι έχει σχέδιο για να βγάλει τη χώρα από μια δύσκολη κατάσταση, χωρίς θυσίες.
Ο λαός τον πίστεψε και τον επιβράβευσε με μια εντυπωσιακή νίκη.

Δυστυχώς για τη χώρα, πολύ σύντομα αποδείχθηκε, ότι αυτοί οι άνθρωποι όχι μονάχα δεν είχαν σχέδιο, αλλά όπως λέει και ο μέγας Αλεξανδρινός «όσον αφορά για μέριμνα του τόπου για διοίκηση, ούτε ήξεραν τι γίνονταν τριγύρω».

Επειδή πάντα η διαχείριση της εξουσίας είναι απείρως δυσκολότερη από την κατάκτησή της, τι έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου;
Επειδή δεν είχε την τόλμη να λάβει, έστω τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Καραμανλής, επέλεξε να «φουσκώσει» τα νούμερα, να δημιουργήσει σκηνικό κρίσης, να τρομοκρατήσει τον κόσμο για να δικαιολογηθούν και τα μέτρα και η αθέτηση των προεκλογικών υποσχέσεων! Και όντας άσχετοι, η κατάσταση τους ξέφυγε! Αυτή είναι η αλήθεια!

Ο κ. Παπανδρέου μέσα σε έξι μήνες μόνο:

-περιέκοψε μισθούς και συντάξεις και έκανε τους έλληνες φτωχότερους

-αύξησε τους φόρους και έκανε το κόστος διαβίωσης δυσβάστακτο

- διέσυρε τη χώρα στο εξωτερικό και αύξησε το κόστος δανεισμού σε επίπεδο μεγαλύτερο και απ’ αυτό των τριτοκοσμικών χωρών

-δημιούργησε κλίμα ανησυχίας, αβεβαιότητας και ανασφάλειας που επιτείνει την κρίση.

-μετέτρεψε την Ελλάδα σε σάκο του μπόξ ακόμα και για τους ερασιτέχνες της κερδοσκοπίας.

Δεν κερδίζουν σε βάρος της χώρας μας μόνο οι επαγγελματίες, κάνουν περιουσίες και οι μαθητευόμενοι!

Η ευθύνη της αντιπολίτευσης

Κάθε μέρα που περνάει είναι χαμένος χρόνος και τα πράγματα χειροτερεύουν.

Αν η κυβέρνηση αποτύχει στις διαπραγματεύσεις που παρασκηνιακά διεξαγάγει τώρα για τον δανεισμό του Μαΐου, τότε όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Από την προσφυγή στο ΔΝΤ μέχρι την χρεοκοπία της χώρας.

Θα τους το επιτρέψουμε;

Το πρώτο βήμα, άμεση αποπομπή του Υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου. Η χώρα έχει ανάγκη από ένα σοβαρό υπουργό Οικονομικών.

Το δεύτερο βήμα υποβολή πρότασης μομφής εναντίον της κυβέρνησης. Και αυτή η πρωτοβουλία ανήκει στον Αντώνη Σαμαρά.

Η Ελλάδα έχει δυνάμεις, εφεδρείες και λύσεις

Όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε μια μικρή, ασήμαντη και διεφθαρμένη χώρα σε με γωνιά της Βαλκανικής, που κατοικείται από κουτοπόνηρους τεμπέληδες, η Ελλάδα στην παγκόσμια ιστορία είναι ένα μέγεθος που κανένας δεν μπορεί ν’ αγνοήσει. Πολύ δε περισσότερο να το διαγράψει.

Αυτή η χώρα έχει δυνάμεις, έχει εφεδρείες, μπορεί να βρει και λύσεις για να ξεπεράσει την κρίση. Αρκεί να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας σοβαροί άνθρωποι. Και τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν. Κώστας Ροδινός
ΠΗΓΗ:http://www.antinews.gr

Ο «Καλλικράτης» σκοντάφτει στην Αττική

Ακολουθεί εύγλωττο άρθρο που δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ για τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι συνενώσεις των δήμων στην προοπτική εφαρμογής του "Καλλικράτη".
Ενός σχεδίου που κοστολογήθηκε από τους αυτοδιοικητικούς και την προηγούμενη κυβέρνηση σε 4,5 δις ευρώ και έρχεται από την παρούσα κυβέρνηση ως μέτρο εξοικονόμησης πόρων...

Οι αντιδράσεις και τα αντικρουόμενα συμφέροντα τοπικών παραγόντων προκαλούν αλλαγές και καθυστερήσεις

Σε περιοχή στην οποία θα κριθεί εν πολλοίς η επιτυχία του «Καλλικράτη» αναδεικνύεται η Περιφέρεια Αττικής. Εν αναμονή της δημοσιοποίησης του πολυσυζητημένου νέου αυτοδιοικητικού χάρτη της χώρας από τον υπουργό Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούση, τοπικοί βουλευτές του ΠαΣοΚ εκτιμούν ότι η χάραξη των νέων δήμων θα παραμείνει ανοικτή ως την τελευταία στιγμή.
Βάσει του υπάρχοντος σχεδίου, υπολογίζεται ότι οι 56 ΟΤΑ της Αττικής θα μειωθούν σε 17 ή 18 όταν οριστικοποιηθούν οι αποφάσεις. Αιτία των συνεχών αλλαγών και καθυστερήσεων είναι αφενός οι αντιδράσεις τοπικών παραγόντων και αφετέρου οι σκοπιμότητες που συνδέονται με το γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις οι δημοτικοί άρχοντες οι οποίοι θα αναδειχθούν από τις εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου θα εξασφαλίζουν τεράστια δύναμη και μηχανισμούς και κατ΄ επέκταση καθοριστικό λόγο και δυνατότητα επιρροής στις εθνικές εκλογές.

Τα αγκάθια του «Καλλικράτη» στην Περιφέρεια Αττικής, όπου σχεδιάζονται πολλά έργα υποδομής και θα εισρεύσουν κονδύλια εκατομμυρίων ευρώ, εντοπίζονται κατά κύριο λόγο σε τρεις περιοχές:

* Κατ΄ αρχάς στους υπό συγχώνευση Δήμους Παλλήνης, Γέρακα, Ανθούσας, Γλυκών Νερών και Παιανίας. Το σχέδιο που αρχικώς είχε προκριθεί και το οποίο επισήμως αποτελεί ομόφωνη εισήγηση των πέντε βουλευτών του ΠαΣοΚ (της κυρίας Εύης Χριστοφιλοπούλου και των κκ. Θ. Πάγκαλου, Β. Οικονόμου , Π. Ασπραδάκη, Ντ. Βρεττού ) προέβλεπε την ενοποίηση της Παλλήνης με τον Γέρακα και την Ανθούσα και των Γλυκών Νερών με την Παιανία. Υπήρξε και υπάρχει ακόμη όμως ο αντίλογος, που θέλει πιο λογικό το σχήμα συνένωσης του Γέρακα με τα Γλυκά Νερά και της Παλλήνης με την Ανθούσα.

Στο παρασκήνιο αυτής της διαμάχης βρίσκεται το ενδεχόμενο της αντάρτικης υποψηφιότητας από το ΠαΣοΚ που θα υπονομεύσει τις δυνατότητες επιτυχίας στις εκλογές. Ο σημερινός δήμαρχος Γέρακα κ. Αθ. Ζούτσος θεωρείται ότι συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες επανεκλογής στην περίπτωση συνένωσης του Γέρακα με τα Γλυκά Νερά. Βλέψεις για την περιοχή όμως έχει και ο πρώην ΓΓ Αθλητισμού κ. Ν. Έξαρχος, ο οποίος φέρεται να επιθυμεί τη συνένωση του Γέρακα με την Ανθούσα και την Παλλήνη. Τον γρίφο θα κληθεί να λύσει σε πρώτη φάση το υπουργείο Εσωτερικών με τον χάρτη που τελικώς θα επιλέξει και εν συνεχεία η επιτροπή αξιολόγησης υποψηφιοτήτων με το χρίσμα που θα δώσει.

* Αντίστοιχο ζήτημα προκύπτει στην περιοχή Καλυβίων, Κερατέας, Σαρωνίδας, Αναβύσσου, Λαυρίου. Μια πρόταση είναι η συνένωση των Καλυβίων με την Κερατέα, μια άλλη θέλει να συμπεριληφθούν και η Σαρωνίδα με την Παλαιά Φώκαια.
Το πρόβλημα που ανακύπτει είναι ότι ο εν ενεργεία δήμαρχος Καλυβίων κ. Π. Φιλίππου (εκλεγείς με τον ΣΥΝ και την υποστήριξη του ΠαΣοΚ) έχει βλέψεις για τον υπό διαμόρφωση δήμο, όπως και ο δήμαρχος Κερατέας κ. Στ. Ιατρού (εκλεγμένος με τη ίδια πολιτική στήριξη). Βλέψεις όμως έχει και ο πρώην δήμαρχος Κερατέας κ. Κ. Λεβαντής .

* Η τρίτη περιοχή της Αττικής στην οποία θα δοκιμαστεί ο «Καλλικράτης» είναι ο υπό συνένωση Δήμος Ασπροπύργου, Άνω Λιοσίων, Ζεφυρίου, Χασιάς και Φυλής.
Η αντίδραση είναι έντονη τόσο από πλευρά κατοίκων Ασπροπύργου όσο και από τη Φυλή, όπου οι κάτοικοι απειλούν με κλείσιμο της χωματερής σε περίπτωση υποβάθμισης της αυτονομίας του δήμου.
Του Άγγελου Κωβαίου
ΠΗΓΗ:http://www.tovima.gr

Το ψηφιδωτό της Πλωτινούπολης

Απόρησαν οι αρχαιολόγοι, για τα χρώματα και την τόσο καλή κατάσταση στην οποία διατηρήθηκε!

Το θαυμασμό της αρχαιολογικής κοινότητας απέσπασε το ψηφιδωτό που έφεραν στο φως ανασκαφές στην Πλωτινούπολη του νομού Έβρου και παρουσιάστηκε επίσημα από τους αρχαιολόγους Μ. Κουτσουμανή, Α. Τσόκα και Χ. Κεκέ, στη συνάντηση επιστημόνων της βόρειας Ελλάδας που έγινε στη Θεσσαλονίκη.

Η Θράκη σε αυτή τη συνάντηση μπορεί να εκπροσωπήθηκε μόνο με δύο ανακοινώσεις και αυτές από το χώρο του Έβρου, όμως απέσπασαν καλές κριτικές για το ανασκαφικό έργο που γίνεται στην περιοχή.
Παράλληλα, εκφράστηκε η ελπίδα, παρά την ελλιπή χρηματοδότηση, να συνεχιστούν οι δραστηριότητες στην Πλωτινούπολη, τον ταφικό τύμβο της Θηρέας και στο τάφο της Ιτέας, αφού μόνο έτσι θα προκύψει πληρέστερη εικόνα του χώρου που ανασκάπτεται.

Το φωτογραφικό υλικό που αποτύπωνε το ψηφιδωτό έγινε αντικείμενο θαυμασμού, όπως ανέφερε ο αρχαιολόγος Ματθαίος Κουτσουμανής, «με μεγάλο ενδιαφέρον το είδαν και όλοι απόρησαν για τα χρώματα που έχει, για την τόσο καλή κατάσταση στην οποία διατηρείται, τα κισσόφυλλα. Μάλιστα όπως συζητούσαμε με τους συναδέλφους είπε ότι πιθανό να πρόκειται για κάποια παράσταση του Διονύσου. Βέβαια πρέπει να ανασκάψουμε γύρω στα 2,5 με 3 μέτρα για να φτάσουμε στο επίπεδο του ψηφιδωτού».
Φέτος αναμένεται να αποκαλυφθεί η κεντρική παράσταση, εφόσον βέβαια η χρηματοδότηση επιτρέψει την συνέχιση των εργασιών που θα αρχίσουν τον Ιούλιο.
Δήμητρα Συμεωνίδου
ΠΗΓΗ:http://ellas2.wordpress.com

Το κατοχικό δάνειο

Σαν σήμερα πριν από 69 χρόνια επιτέθηκε η πανίσχυρη Γερμανία, σημερινή εταίρος μας στην ΕΕ, κατά της χώρας μας, που ήταν ήδη σε πόλεμο με την Ιταλία από εξαμήνου σχεδόν.
Συχνά βλέπουμε να χαρακτηρίζεται ως η Ναζιστική Γερμανία.
Γαιτί μήπως υπήρχε και άλλη;
Απλώς εξωραΐζεται, απενοχοποιείται η μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο χώρα και οι κάτοικοί της.

Αυτή την ημέρα θεωρώ επίκαιρο το παρακάτω άρθρο του Τάσου Μηνά Ηλιαδάκη* που δημοσιεύτηκε στις 25/1/2010 στην καθημερινή πρωινή εφημερίδα της Κρήτης Η ΠΑΤΡΙΣ.

Γνωρίζετε οι αναγνώστες του blog ότι αποφεύγω τις μακροσκελείς αναρτήσεις όπως και τις παραπομπές του είδους "δείτε εδώ τη συνέχεια" που χρησιμοποιούνται ως τέχνασμα για την αύξηση των επισκέψεων.
Το συγκεκριμένο άρθρο για το κατοχικό δάνειο, αν και λίγο μεγάλο, αξίζει να το διαβάσουν όλοι οι επισκέπτες μέχρι το τέλος.

Α. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ

Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ. Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ' αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της. Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης.

Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ. Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα.

Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου που απειλούσε με παραίτηση. Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Άλτενμπουργκ πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.

Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η "παντός αγαθού" λεηλασία του τόπου, φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Άλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάνης ΚΓ', μετά από έρευνές του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-42 και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, ".... η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση" .
Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση.

Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση.

Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την  Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη.

Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ' Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.

Β. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ

Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση 160/23.3.1942 και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23. 3.1942.

Σύμφωνα μ' αυτήν:

• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).

• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).

• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).

• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).

Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές.

Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Άλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές.

Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων.
Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική.
Δηλαδή το δάνειο παύει να είναι αναγκαστικό και μεταπίπτει σε κοινό συμβατικό δάνειο.

Με την πρώτη τροποποίηση (2.12.1942) ορίζεται ότι τα δανειακά ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και θα αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943 (άρθρο β, παράγραφοι 2 και 3).

Μάλιστα κατέβαλαν και δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή του, οπότε μεταπίπτει σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή το δάνειο είχε μετατραπεί σε σταθερού νομίσματος και έντοκο.

Το ύψος του δανείου κατά την ΤΕ ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκ. δολ. το 1944 και κατά τον Άλτενμπουργκ 400 εκ. μετακατοχικά μάρκα. Με τις αναπροσαρμογές και τους τόκους ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες δισ. ευρώ.

Επομένως το κατοχικό δάνειο είναι συμβατικό και όχι αναγκαστικό, σταθερού νομίσματος και από τον Απρίλιο του 1943 έντοκο.
Αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και όχι επανορθωτική. Ως τέτοια δεν εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου 1953 που αναστέλει την καταβολή των επανορθώσεων και αποζημιώσεων.

Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ

Η Ελλάδα στη διάσκεψη των επανορθώσεων του 1945, στη διάσκεψη των Παρισίων το 1946 και στη διάσκεψη των ΥΠΕΞ των τεσσάρων Μ.Δ. το Νοέμβριο του 1947, διαχώρισε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις και ζητούσε την επιστροφή του.

Η Ελλάδα ουδέποτε έπαψε να διεκδικεί το κατοχικό δάνειο .

• Το 1964 με τον Αγγελόπουλο, ως εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης.

• Το 1965 με τον Α. Παπανδρέου.

• Στις ελληνογερμανικές συνομιλίες στην Αθήνα το 1966.

Τότε η Γερμανία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι του δανείου είχε παραιτηθεί εγγράφως ο Κ. Καραμανλής. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε προφορική παραίτηση Καραμανλή, πράγμα που διέψευσε ο Κ. Καραμανλής. Τέλος με τη ρηματική της διακοίνωση στις 31.3.1967, η Γερμανία δεχόταν ότι δεν υπήρξε παραίτηση Καραμανλή.

• Το 1974 το ανακίνησε ο Ζολώτας.

• Στις 18.4.1991 το έθεσε ανεπίσημα και προφορικά ο τότε ΥΠΕΞ Α. Σαμαράς στο Γερμανό ομόλογό του.

• Στις 14.11.1995 το έθεσε η Ελλάδα με ρηματική διακοίνωση.

Η Γερμανία σταθερά το απορρίπτει, με τα επιχειρήματα:

• Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου.

• Από το δάνειο παραιτήθηκε ο Κ. Καραμανλής. Το επανέλαβε και μετά το 1990 παρά τη ρηματική διακοίνωση του Μαρτίου 1967.

• Ύστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. (Η Ελλάδα το διεκδικεί από το 1945).

Το μόνο που δηλώνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι έλλειψη επιχειρημάτων. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990 έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα που θα μπορούσε να προβληθεί, εκείνο του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως είναι άμεσα διεκδικήσιμο και πολιτικά και συμβατικά (νομικά). Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε μέτοχος της (πάνω ενός ορίου μετοχών), όπως και ο ελληνικός λαός μέσω των συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών του. Τέλος την ελληνική διεκδίκηση ενισχύει το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας και της Πολωνίας στις οποίες η ναζιστική Γερμανία είχε επιβάλλει παρόμοια κατοχικά δάνεια και τα οποία μετακατοχικά η τότε Δ. Γερμανία επέστρεψε (αντίστοιχα το 1956 και 1971).

Η σημερινή Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι δανείσθηκε από το ελληνικό κράτος κατά παράβαση του άρθρου 49 της σύμβασης της Χάγης του 1909 και το οποίο ισχύει και σήμερα. Δανείσθηκε από ένα κράτος που η ίδια η ναζιστική Γερμανία είχε χαρακτηρίσει ακατάλυτο και ότι οι ναζί όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν ουδέποτε το δάνειο αλλά και άρχισαν την αποπληρωμή του, ενώ και ο καγελλάριος Έρχαρντ, το 1964, είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας.

Η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι η γερμανική κατοχή είναι υπόλογος για το οικονομικό ελληνικό ολοκαύτωμα της περιόδου 1940-44. Ενδεικτικά και μόνο είναι υπόλογος για το ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός αυξήθηκε 15,3 εκατομμύρια φορές και ότι μόνο την Ελλάδα υποχρέωσε η τότε Γερμανία να της καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις. Αυτό το ολοκαύτωμα το αναγνώρισαν οι Ιταλοί : "Η Ελλάδα είναι στημμένη σαν λεμόνι", έλεγε ο Γκίτζι. Αποκορύφωμα ο Μουσολίνι, που έλεγε ότι "... οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους...". Αλλά και ο Γερμανός Υπ. Οικονομίας, Φουνκ, τον Ιούνιο του 1943 έγραφε σε άρθρο του ότι, "η Ελλάς δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία αλλη χώρα της Ευρώπης".

Για την επανόρθωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946. Αυτό μετακατοχικά η Ελλάδα θα το αναζητούσε στον εξωτερικό δανεισμό.

Από την άλλη πλευρά αυτή που αμφισβητεί και αρνείται την επιστροφή του κατοχικού δανείου είναι η μετά το 1990 ενωμένη και δημοκρατική Γερμανία.

Αυτή όμως η συμπεριφορά, εκτός των άλλων, πλήττει βάναυσα τα μετακατοχικά φιλογερμανικά αισθήματα, όπως τα χαρακτήρισε ο καγκελλάριος Κολ, του ελληνικού λαού και γι' αυτό ακέραια την ευθύνη φέρει η γερμανική κυβέρνηση.

* Ο Τάσος Μ. Ηλιαδάκης είναι Μαθηματικός, Πολιτειολόγος, Δρ. Κοινωνιολογίας, καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας. Μέλος της Ελληνικής Επιτροπής στη διεθνή Συνδιάσκεψη για το χρυσό των Ναζί στο Λονδίνο το 1997, εισηγητής στην ελληνογερμανική διάσκεψη Δελφών το 1996 και στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αλεξανδρούπολης το 2005 για το Δημόσιο Χρέος.

Στο ίδιο έργο θεατές (2)

Κατάρτιση Προγράμματος Επενδύσεων 2010

Την Τρίτη 30 Μαρτίου 2010 το Νομαρχιακό Συμβούλιο συζήτησε, ως 6ο της Ημερήσιας Διάταξης θέμα, την «Κατάρτιση Προγράμματος Επενδύσεων από έσοδα Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (ΚΑΠ) έτους 2010».

Το θέμα είναι σοβαρό μια και καθορίζει την πολιτική που θα ακολουθήσει η Νομαρχία, τις προτεραιότητες που τίθενται, την προοπτική ανάπτυξης ή απλής διαχείρισης.
Η πίστωση που κατανεμήθηκε σε νέα έργα ή σε ενίσχυση συνεχιζόμενων είναι της τάξης των 2.298.044.78 ευρώ, μειωμένο κατά 25% περίπου από το παρελθόν έτος.

Η κατανομή που εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των παρόντων (12 υπέρ και 10 κατά) έχει ως εξής κατά τομέα:

Αγροτικός Τομέας 16,51% (Γεωργία 7,90% & Εγγειοβελτιωτικά 8,61%)

Συγκοινωνιακά 0%

Τουρισμός-Πολιτισμός-Αθλητισμός 37,68% (Τουριστική προβολή 17,41%, Έργα πολιτιστικού ενδιαφέροντος 15,93% και Αθλητισμός 4,35%)

Εκπαίδευση 6,14%

Υγεία-Πρόνοια 7,19%

Περιβάλλον 7,83%

Δημόσια Διοίκηση 5,07%

Διάφορα 19,57%

Είναι προφανής η «φιλοσοφία» της πρότασης που δίνει έμφαση στην τουριστική προβολή του Νομού, μια κατεύθυνση που από το 2006 μέχρι και το 2009 απορρόφησε 1.724.175 ευρώ(!).

Η εμμονή στον τουριστικό τομέα μας έχει κοστίσει πολλά χρήματα.
Έχει όμως μετρηθεί το αποτέλεσμα;
Είναι άραγε η προβολή του τόπου μας αρκετή συνθήκη αύξησης του αριθμού των επισκέψεων ή μήπως πρέπει να ρίξουμε το βάρος στη βελτίωση των υποδομών, όπως η καλυτέρευση του οδικού δικτύου, η συχνότητα και η ποιότητα των συγκοινωνιών, η εικόνα των επισκέψιμων χώρων και η δημιουργία νέων, οι παρεχόμενες υπηρεσίες και να στοχεύσουμε στον θεματικό τουρισμό;

Απορίας άξιο και το πώς ένας αγροτικός, κατά βάση, Νομός διαθέτει στον αγροτικό τομέα το 1/6 περίπου του διατιθέμενου ποσού και μόλις το 44% του αντίστοιχου του Τουρισμού-Πολιτισμού-Αθλητισμού.
Είναι χαρακτηριστικό ότι για Εγγειοβελτιωτικά έργα διατίθεται φέτος μετά τις πλημμύρες το 8,61% έναντι 15,93% που ήταν πέρυσι και με 25% μικρότερα διαθέσιμα!

Στην εκπαίδευση το ποσοστό είναι μεγαλύτερο αλλά σε απόλυτο νούμερο εξαιτίας της συνολικής μείωσης απέχει λίγο από το περυσινό, ενώ πάλι δεν προβλέφθηκε η ενίσχυση των καινοτόμων δράσεων που έλαβαν, μετά από τροποποίηση, το προηγούμενο έτος ένα σημαντικό ποσό.
Ελπίζω ότι θα πεισθεί η πλειοψηφία στο άμεσο μέλλον και πριν τη λήξη του διδακτικού έτους να ανταποκριθούμε.

Δυστυχώς παρακολουθήσαμε το ίδιο έργο για τέταρτη συνεχή χρονιά.
Η παράταξή μας διαφώνησε με την κατανομή αυτή και καταψήφισε την εισήγηση.

Καλό Πάσχα

Ας γίνει το φως της Ανάστασης,

ορόσημο για μια Νέα Πορεία

στην προσωπική μας ζωή,

στον τόπο μας, στον κόσμο όλο.

Καλό Πάσχα

Χρόνια Πολλά